Powrót do przeszłości rozdział 2

Rozdział 2

Powrót do przeszłości

 Doszłyśmy nareszcie z tymi torbami, były masakrycznie ciężkie. Ja nie wiem przed wyjazdem takie nie były. Przyszli opiekunowie, sprawdzili obecność i ruszyliśmy w drogę powrotną. Razem z Anną wybrałyśmy miejsca na samym końcu, normalnie cud, bo ciężko jest się tam dostać. Rozsiadłyśmy się wygodnie na fotelach, powiem szczerze, że były miękkie. Zagadałam zatem do Anny:

- Powiedz mi Anno, dlaczego nie lubisz zdrobnienia Ania?

- Bo to zdrobnienie jest przestarzałe, a tak w ogóle to nie lubię tego imienia – odrzekła.

- A  tam marudzisz! Twoje imię jest ładne, za to moje jest głupie Dorota! Doro, chociaż zdrobnienie jest lepsze – powiedziałam.

- Weź idź! Wolałabym imię Dorota, a nie Anna, MASAKRA – krzyknęła, aż ludzie z pierwszego rzędu spojrzeli na nas.

 – Weź ciszej bądź, Ej a może wolisz zamiast Anna to Ann, tak fajnie brzmi, tak elegancko…;D – dodałam propozycję.

- Powiem szczerze, że jest fajne, ale….no dobra niech będzie – odpowiedziała z poddaniem

- Ann, wiesz dlaczego jestem, znaczy byłam tutaj? – zadałam pytanie, które było dla mnie ciężkie. Myślę, że nadszedł czas na wielki powrót do przeszłości. Będzie to trudne wyzwanie, ale kiedyś trzeba jej to powiedzieć, a możliwe jest, że już się więcej nie zobaczymy.

- Nie, nigdy o tym nie mówiłaś.

- Wiem, wiem, myślę teraz, że czas przełamać lody i powiedzieć ci czemu tu jestem, jakie straszne sny miałam i z czym jest to związane. Dobra zacznę od tego, że kiedyś byłam fanką telewizji. Nawet raz zdarzyła mi się okazja bycia prezenterką filmową o czym zawsze marzyłam.

- Aha i co ma to z tym wspólnego? – zdziwiła się Ann.

- Noi właśnie to jest początek tej historii…